CURSUS : stereografie: stereo zien: autostereogram

autostereogram-lenticulair

Autostereogram

Een autostereogram is een stereogram dat te bekijken is zonder verdere hulp van optische middelen of filters, noch speciale kijkmethoden moeten worden toegepast.

Parallax-stereogram

Dit soort autostereogram bestaat uit stroken beeld, afwisselend links-rechts, die men vanop een bepaalde afstand bekijkt doorheen een masker waardoor men het stereografisch beeld ziet. Het grote probleem zijn de grote strepen van het masker die men ziet.

Parallax-panoramagram

Door steunende op het voorgaande, niet twee maar echter vele beelden in stroken naast elkaar te plaatsen en de gaten in het masker vrij smal te maken, kunnen we een stereografisch beeld maken dat ruimtelijk vanop verschillende plaatsen waar te nemen is. Waar we bij een gewoon stereobeeld 1 vast standpunt hebben, kunnen we bij dit panoramagram meerdere tot een oneindig aantal standpunten hebben. Door ons naar links en rechts te verplaatsen kunnen we dus "achter voorwerpen gaan kijken".

Lenticulair

Het grootste probleem bij parallaxstereogrammen en vooral bij parallax-panoramagrammen zijn de grote stroken masker die we zien (verticale strepen) tussen ons beeld. Door de stroken smal te maken is dit patroon weinig storend maar door het masker verliezen we een stuk van het licht afkomstig van het beeld waardoor het beeld vrij donker kan worden. Dit euvel heeft men bij lenticulaire stereogrammen opgelost door half-cilindrische lenzen aan te brengen op de smalle stroken foto.

Door de lenseigenschappen gaan we vanuit een verschillende hoek, een verschillend beeld waarnemen, lenticulairen kunnen in principe van iedere stereopaar gemaakt worden maar het NIMSLO fototoestel is hiervoor speciaal op de markt gebracht. Lenticulairen kennen sommigen onder ons van postkaarten. Je mag de sterolenticulairen niet verwarren met animatie-lenticulairen, Bij een stereolenticulair zie je een echt "dieptebeeld" bij animatie-lenticulairen (= geen sterografie!) gaan we naargelang de hoek waaronder we kijken een figuur in een andere positie zien. Bij het draaien van het kaartje met onze hand zien we dan een klein "filmpje". Bij een stereolenticulair lopen de cilindrische lenzen in de verticale as.